Dr.Claire Wyman (45 jaar, geboren te Washington DC, Verenigde Staten) is werkzaam op de afdeling Radiobiologie van Erasmus MC. In het Josephine Nefkens Instituut brengt zij schade aan DNA in beeld en bestudeert ze hoe defecten en breuken in chromosomen worden gerepareerd door proteïnen-met-lange-armen.

Levende organismen zijn opgebouwd uit cellen en cellen zijn opgebouwd uit moleculen. De beste manier waarop we levende organismen kunnen beschrijven is een collectie van de moleculen die samenwerken als een ingewikkelde machine. Om te leren hoe deze nanomachines werken, willen we ze ook letterlijk aan het werk zien. Maar moleculen zijn heel klein, slechts enkele nanometers groot. Dit is 100.000 maal kleiner dan een menselijke haar. Het is zelfs 10 tot 100 maal kleiner dan wat we meet een gewone lichtmicroscoop goed kunnen zien.
Gelukkig maken nieuwe ontwikkelingen in de nanotechnologie het ons mogelijk om individuele moleculen in beeld te brengen. Daarmee kunnen we zien hoe ze eruit zien, maar ook hoe ze hun werk doen. Zien is geloven! Maar hoe vertalen we wat we zien naar nieuwe kennis over hoe onze cellen gecompliceerde taken uitvoeren, zoals het repareren van schade aan ons DNA?