De dood van de zon
Jota!
- Vergroten
- 1455619931
Eeuwen geleden, toen de telescopen nog niet zo goed waren als tegenwoordig, zagen astronomen groenige nevels in de lucht. Die nevels leken wel op planeten, maar waren het duidelijk niet. Later bleken deze nevels de laatste verschijningsvorm van een ster te zijn. Immers, ook sterren ontstaan en gaan dood.De beelden van de Hubble telescoop bevestigden op spectaculaire wijze de voorspellingen die onderzoekers, met name Vincent Icke en Garrelt Mellema, negen jaar eerder hadden gedaan. Hun theoretische modellen zijn gebaseerd op hydrodynamica. Die tak van wetenschap lijkt veel op de studie van het klimaat op aarde. Immers, de atmosfeer op aarde wordt bepaald door een groot aantal processen, die ons klimaat en ons dagelijks weer beïnvloeden. In de ruimte spelen dergelijke processen zich ook af, alleen is daar sprake van een veel grotere schaal. Bovendien is haast alle materie in het heelal in gastoestand. In het geval van sterren raken die gassen zo verhit dat ze in hun eindtoestand enorme explosies veroorzaken met deze nevels als resultaat.
Explosie
Tot voor kort gingen astronomen ervan uit, dat een ster aan het eind van zijn leven opzwelt tot een kolossale bol en dan teloorgaat in een laatste allesvernietigende explosie. Die explosie zou dan een bolvormige nevel veroorzaken. De beelden van de Hubbletelescoop hebben iets anders laten zien, dan die verwachte bol. De nevels lijken namelijk niet bolvormig, maar eerder te bestaan uit twee kernen. Hun vorm lijkt een beetje op die van een pinda of een ovaal. Hoe is dit te verklaren? Sterren zoals onze zon zijn nooit helemaal alleen. Ze worden omringd door een krans van planeten en andere elementen. Die krans functioneert als een soort riem. De exploderende deeltjes zullen precies daarheen vliegen waar de riem zich niet bevindt. Ter orientatie: stel dat deze 'riem' horizontaal om de zon zit, dan vliegen de deeltjes naar boven en naar onderen. Het resultaat is die karakteristieke pindavorm van de nevel.
