Biografie van een landschap
Jota!

- Vergroten
- 409453501
Het verleden sterft twee keer; één keer als de tijd omslaat en één keer, veel later, als de bodem wordt opgeruimd. Op het Rosveld bij Nederweert komt een bedrijventerrein. Tot de start van de bouw onderzoeken archeologen het terrein op archeologische resten. En wat blijkt? Ook in de Romeinse tijd was het Rosveld al intensief bewoond.
Bij de aanleg van het bedrijventerrein in Nederweert worden veel sleuven gegraven voor kabels, riool en funderingen. Dit soort graafwerkzaamheden vernietigt de aanwezige archeologische resten. Zonder archeologische opgravingen zou 3000 jaar geschiedenis ongezien kunnen verdwijnen.
Daarom heeft de gemeente Nederweert archeologen van de Vrije Universiteit gevraagd om het Rosveld binnen een jaar te onderzoeken. Volgens het verdrag van Malta is zo'n onderzoek bij grote bouwwerken verplicht.
Opgravingen
Het archeologisch onderzoek kent verschillende fasen. Eerst zijn er proefsleuven gegraven van zo'n vijf meter breed en, soms, honderden meters lang. Door die proefsleuven kun je gemakkelijker vaststellen óf en wát er in de bodem verscholen ligt.
Vervolgens zijn er vier zones met een totaaloppervlak van 5 hectare aangewezen voor volledige opgravingen. Hier hebben archeologen grote opgravingputten gegraven. De archeologen maken tekeningen van de opgravingen met een schaal van 1 op 50. Die tekeningen verwerken ze zo snel mogelijk in de computer.
In alle vier de opgravingputten liggen resten uit de IJzertijd (duizend jaar voor Christus) en de Middeleeuwen. In één zone is er bovendien een nederzetting gevonden uit de Romeinse tijd. Alle vondsten zijn zorgvuldig gewassen en gesorteerd.
Houten huizen
De gevonden Romeinse nederzetting bestaat uit veertien huisplattegronden, vier waterputten en een viertal bijgebouwen. Het gaat hier om houten gebouwen met een centrale rij middenstaanders. Hoewel onderbrekingen in de wanden soms aangeven waar de ingangen zijn geweest, vertelt de opgraving weinig over het interieur van de huizen. Er zijn wel wat aardewerkscherven teruggevonden van drinkbekers en kookpotten.
Het is overigens onwaarschijnlijk dat alle huizen tegelijkertijd op het Rosveld stonden. Een Romeins woonstalhuis ging meestal zo'n 35 jaar mee. Waarschijnlijk stonden er twee à drie van dergelijke huizen tegelijkertijd op het Rosveld. Van de vier bijgebouwen zijn er twee te beschouwen als horrea oftewel graanschuren. De vloer van deze graanschuren was hoger, zodat vocht en ongedierte de voorraden minder gemakkelijk konden aantasten.
Vakmanschap
De archeologen troffen in het Rosveld vier waterputten aan. De houten delen die zich onder water bevonden, waren nog behoorlijk intact. Zo kun je een goed beeld krijgen van de bouw van de zes meter diepe putten. Zonder gebruik van nagels of pennen gaan de constructies zes meter diep de grond in! Dat bewijst het vakmanschap van deze Nederweertse Romeinen.