Prof. dr. Paul Groot (1971) is hoogleraar sterrenkunde en hoofd van de afdeling sterrenkunde aan de Radboud Universiteit Nijmegen. Paul Groot heeft verschillende wetenschappelijke doorbraken gerealiseerd, heeft nieuwe onderzoeksgebieden aangeboord en heeft belangrijke toetsstenen ontwikkeld voor de ruimtevaart. In 1997 heeft hij als eerste met een optische telescoop een tegenhanger van een Gammaflits gezien, een nagloeiend object, waarmee de Gammaflits zichzelf 'verraadt'. Deze doorbraak heeft in belangrijke mate bijgedragen aan het ontrafelen van de mysteries van Gammaflitsen. Groot is een van de drijvende krachten achter EGAPS, een Europees project om onze Melkweg voor het eerst goed in kaart te brengen.

Aan de Radboud Universiteit Nijmegen probeert sterrenkundige Paul Groot nieuw licht te laten schijnen op ons Melkwegstelsel met zijn onderzoek naar dubbele Witte Dwergen.
Het overgrote deel van alle sterren eindigt zijn leven als een witte dwerg: de uitgebrande sintel van wat vroeger de kern van de ster was. Dit object is ongeveer even groot als de aarde en heeft een enorme dichtheid, meer dan een miljoen keer die van water. Sommige witte dwergen komen samen en vormen een supercompact dubbelsysteem. Tijdens de levensloop van de sterren bewegen ze naar elkaar toe, om elkaar heen draaiend. Het proces van inspiraliseren gaat gepaard met massaoverdracht. Afhankelijk van hoe dit proces van massaoverdracht verloopt, leidt dit tot een samensmelting tot één ster, een (supernova) explosie of een dubbele witte dwerg.