'Ik denk, dus ik besta', zei de Franse filosoof Descartes in de zeventiende eeuw. Woorden die bijna vierhonderd jaar later nog steeds waar zijn. Wie hersendood raakt, is juridisch gezien dood. We kunnen dus niet zonder onze hersens, en onze hersens kunnen niet zonder ons.

Je hersens hebben geen uitknop. Terwijl je dit leest, gebruik je ze, als je praat gebruik je ze en je gebruikt ze –uiteraard- als je nadenkt. Maar wat is dat, denken? Het is een proces zonder centrale opzichter, als een kippenhok zonder haan. Maar toch produceren onze hersens gedachtes, zodat we kunnen bedenken wat we vanavond gaan eten, of wat de oppervlakte is van een voetbalveld.We denken dat we veel weten over denken. Zo hebben we allemaal wel eens gehoord dat we maar tien procent van onze hersens gebruiken. Of dat we ooit een taal zullen leren door een geheugenkaart in ons brein te prikken. Wat daarvan waar is? Jan Jaap vraagt het aan Bas Haring.

Bas Haring is natuurkundige, filosoof, schrijver, columnist televisiemaker en werkzaam als hoogleraar ´publiek begrip van wetenschap´ aan de Universiteit van Leiden.