Zand opspuiten doen we al velen jaren om het wegspoelen van stranden te voorkomen en zo de Nederlandse kust te beschermen. Tot voor kort werd er elke drie a vier jaar op de plekken waar het strand door zee weg was gesleten gelijkmatig een flinke hoeveelheid zand gestort. Op zich effectief, maar wel een constant en kostbaar gevecht met de natuur. Een duurzamer alternatief werd bedacht: de Zandmotor.

De Zandmotor is een goed voorbeeld van een project waar er slim samen wordt gewerkt met de natuur ('building with nature'). Tussen maart en november 2011 is in een keer het flinke schiereiland voor de kust van Ter Heijde aangelegd. De zee verspreidt het zand vervolgens vanzelf en geleidelijk verder over de kust.

Maar waar blijft dat zand precies? Hoe ontwikkelen de zandstortingen zich onder invloed van de natuur? Deze vragen probeert Matthieu de Schipper te beantwoorden in zijn promotieonderzoek aan de TU Delft samen met collega Sierd de Vries.

Op een met geavanceerde apparatuur volgepakte jetski meten ze de diepte van het water en koppelen dit aan de GPS-coördinaten. Door elke maand op precies dezelfde plekken te meten, kan er elke maand een nauwkeurige bodemkaart worden gemaakt. 'Als je deze kaarten over langere tijd met elkaar vergelijkt kan je de verplaatsing van het zand heel precies in kaart brengen.'

De Schipper: 'Zelf meet ik inmiddels al drie jaar elke maand bij Hoek van Holland. De Zandmotor is in juli 2011 voltooid en sindsdien doet mijn collega Roeland de Zeeuw daar veel metingen. Het zand verplaatst zich daar snel, zoals op de luchtfoto’s ook zichtbaar is.'

De Schipper is een fanatiek surfer en hij trekt er dus graag iedere maand op uit om de metingen te verrichten. ‘De metingen gaan het hele jaar door, dus ook tijdens de wintermaanden zitten we op de jetski, maar dan in dikke overlevingspakken.’