Gezondheid is natuurlijk een serieuze zaak, maar je kunt er ook een spelletje van maken. Zoals in de jaren 90 hele volksstammen hun tamagotchi verzorgden met virtuele aandacht en hapjes, zo kun je nu je eigen welzijn monitoren met een snel uitdijend arsenaal aan gadgets. Met de Zeo slaapcoach meet je de kwaliteit van je slaap, de BodyMedia Fit houdt calorieverbruik en hartslag in de gaten en met de Philips DirectLife kun je gezondheidsdoelen stellen en bereiken. Erg leuk is ook de FitBit, een soort geavanceerde stappenteller die al je bewegingen monitort. Op zich niet zo bijzonder, maar de kneep zit hem in de interface. Als je meer gaat bewegen, groeit er op het display langzaam een bloemetje. Een simpele maar doeltreffende beloning voor je inspanningen. Het enige wat nog een barriere kan vormen is de prijs: 100 dollar. Misschien een idee voor de zorgverzekeraars om ze gratis uit te delen? Dat scheelt zowel ons als hun een hoop geld.

Muziek wordt vaak de universele taal genoemd. Daar kun je natuurlijk vraagtekens bij zetten, zeker bij beluistering van Stockhausen of Rammstein. Maar Bobby McFerrin laat zien dat er een toonladder bestaat die iedereen intuitief aanvoelt: de pentatonische toonladder. Waar ter wereld het zangwonder ook komt, overal zingen mensen probleemloos met hem mee. Zo ook in dit filmpje. De toekijkende neurowetenschappers zijn overtuigd en proberen McFerrin onmiddellijk voor hun wetenschappelijke karretje te spannen.

Als een vaste hand ergens belangrijk is, dan is het wel tijdens een operatie. Maar naast artsen moeten ook horlogebouwers, elektronicareparateurs of kunstschilders heel precies kunnen werken. Je kunt natuurlijk je pols ondersteunen, maar dat beperkt de bewegingsvrijheid van je vingers tot enkele centimeters. Een nieuw apparaat, de Active Handrest, maakt nu een combinatie tussen die twee mogelijk.

Bij de Active handrest worden je elleboog en pols ondersteund door een plateau. De Active Handrest meet de positie van een werktuig in de hand, zoals een scalpel, pen of penseel, en beweegt actief mee in elke horizontale richting boven je werkgebied. Dat wordt daardoor vergroot van enkele centimeters naar ongeveer 25 bij 25 centimeter. Wanneer nodig kan het systeem terugkeren naar een bepaalde beginpositie.

De Active Handrest werd ontwikkeld door een team onder leiding van professor William Provancher van de Universiteit van Utah. Hij wil het systeem nu verder doorontwikkelen zodat je er ook verticaal mee kunt bewegen. Provancher wil een bedrijf oprichten om de Active Handrest in productie te nemen. Of om licenties af te geven aan bijvoorbeeld fabrikanten van operatierobots.

Oh ja, nog een laatste voordeel van het systeem: het is minder vermoeiend. Want door vermoeiing kunnen je handen gaan trillen en dat is nou net wat je niet wilt bij een arts…

Ok, het ziet er een beetje vies uit, maar dat maakt het niet minder fascinerend. Regisseur John Fink heeft de Australische zanggroep Kaya gefilmd tijdens een stukje close harmony. Niet hun gezicht, niet hun bewegingen, nee: hun stembanden. Fink bracht een minuscule camera in bij de dames, zodat je in detail kunt zien wat er in hun strottehoofd gebeurt. Hoe die cameraatjes daar terecht kwamen? Dat zie je aan het eind van het filmpje. Enjoy!

Er is hoop voor de met uitsterven bedreigde Tasmaanse duivel. Een klein groepje van de vleesetende buideldieren is immuun voor de gezichtskanker die zich als een lopend vuurtje door de populatie verspreidt. Goed nieuws dus, maar de ontdekking is volgens de Australische onderzoekers nog geen reden om rustig achterover te leunen. De tumor kan razendsnel evolueren en de Tasmaanse duivels alsnog uitroeien. Wel hebben wetenschappers belangrijke tijd gewonnen om een goed vaccin te ontwikkelen tegen deze verwoestende ziekte. Lees meer op Hoe?Zo! Radio.