Wiettelers wisten het al lang: planten groeien prima onder kunstlicht. Dat moeten we gebruiken, vindt prof Dickson Despommier. Hij ontwikkelde het ‘vertical farming’-concept: landbouw in de hoogte. De wereld wordt halverwege deze eeuw te klein om alle monden te voeden, klimaatverandering bedreigt de traditionele landbouw, en daarom moeten boerderijen veranderen in torenflats. Het lijkt op het eerste gezicht misschien een bizar idee, maar de oude hoogleraar meent het bloedserieus.

Hij ziet enorme torens voor zich, waarin eten voor tienduizenden mensen wordt geteeld, het hele jaar door. Bovenin tientallen verschillende groenten, fruit en kruiden, onderin dieren die leven van het plantaardige afval. De mest wordt uiteraard gerecycled en alles moet groeien zonder bestrijdingsmiddelen en op duurzame energie. Kan dit echt? Wie weet. In Koeweit gaat een restaurant een klein stapje in die richting nemen. Groenten en kruiden zullen worden geteeld met water van de airconditioning. Voor op het menu, maar vooral ook als blikvanger. Het is nog lang geen echte landbouwflat.

Waterstof is al jaren de energiebron van de toekomst, maar de doorbraak laat nog op zich wachten. Ondertussen meldt zich een nieuwe kandidaat: magnesium. De energiedichtheid van dit metaal is tien keer zo groot als die van waterstof, en de wereldzeeën bevatten er genoeg van om 300.000 jaar in onze energiebehoefte te voorzien. Maar elk voordeel heeft natuurlijk zijn nadeel: de productie van magnesium is op dit moment nog duur en vervuilend, en het kost bovendien veel energie. Maar Takashi Yabe van het - ik zal het niet afkorten -  Tokyo Institute of Technology is druk bezig daar verandering in te brengen. 

Hij gebruikt geconcentreerd zonlicht om een laser aan te sturen die magnesiumoxide uit (zee)water omzet in puur magnesium. Zet je het magnesium vervolgens om in energie, dan ontstaat als bijproduct ook nog eens waterstof. Yabe's proefopstellling heeft op dit moment een vermogen van 80 watt, waarmee 70 procent van het magnesium aan zeewater kan worden onttrokken. Hij verwacht nog dit jaar een vermogen te bereiken van 400 watt, wat tevens het omslagpunt is om zijn opstelling commercieel levensvatbaar te maken. Yabe ziet de magnesium-economie al voor zijn geestesoog verschijnen.

Tussen al het duurzamen geweld van zonne- en windenergie, brandstofcellen en, niet onomstreden, kernenergie, hoor je relatief weinig over golf- en getijdenenergie. Toch kunnen waterbewegingen in de zee op sommige plekken flink wat energie opleveren. Ten noorden van Schotland bijvoorbeeld. Daar waar de Noordzee en de Atlantische Oceaan elkaar ontmoeten zijn de golven gemiddeld twee meter hoog, met uitschieters naar tien meter. Daarmee kan naar schatting 15 tot 20 procent van de Schotse energiebehoefte worden gestild. De Britse regering heeft nu groen licht gegeven voor 6 golf- en 4 getijdenenergieprojecten rond de Orkney eilanden, die gezamenlijk tot 1,2 gigawatt aan energie moeten gaan genereren. Een enorme stap voorwaarts voor een industrie die tot dusver voornamelijk bestond uit kleine proefprojecten.

Twee grote tegenvallers voor een vorm van energievoorziening die de toekomst lijkt te hebben: geothermische energie. Want we beschikken op aarde over twee onuitputtelijke bronnen van warmte. Eén is de zon boven ons hoofd en de ander is de warmte diep onder onze voeten in het binnenste van de aarde. Voor die laatste boor je een groot gat tot op vijf of zes kilometer diepte, je versplintert het hete gesteente waar je op stuit en laat daar vervolgens water door circuleren dat wordt opgewarmd. Jammer dat twee kostbare en ambitieuze geothermische projecten nu zijn gesneuveld. Lees verder op Hoe?Zo!

Onderzoekers van de Arizona State University hebben de blauwalg dusdanig omgebouwd dat deze - op commando - z'n eigen celwand afbreekt. En dat is handig, vooral wanneer je de blauwalg als biobrandstof wilt telen en oogsten. Normaal gesproken kost het veel kracht – en dus energie – om de celwand van de alg kapot te maken en de biomassa in handen te krijgen. Maar met wat genengeknutsel heeft de alg een ingebouwd zelfvernietigingsmechanisme gekregen, die op elk moment aangezet kan worden. De blauwalg verteert dan zijn celwand van binnenuit en dat scheelt heel wat energie.

Lees verder op Hoe?Zo! Radio

Auto's kunnen heel veel zuiniger. Honderd mile per gallon, oftewel 100 km rijden op 2,35 liter benzine, dat is de uitdaging bij de Progressive Automotive X Prize, en dat moet met een auto die volop verkocht wordt. Er zijn al wel wagens die zuinig genoeg zijn, maar die koop je nog niet bij de dealer. De organisatoren willen dat veranderen, vandaar dat ze niet lullig doen over het prijzengeld: de winnaar gaat er met tien miljoen dollar vandoor.

Aanvankelijk wilden 111 teams meedoen. Daarvan waren er vorige maand nog 43 over en nu nog 42 - eentje stopte wegens geldgebrek. Er zullen nog wel meer uitvallers komen, zegt directeur Eric Cahill tegen New Scientist. Op weg naar de eindrace op asfalt, in de zomer van 2010, moeten de teams allerlei technische doelen halen, en dat zal niet iedereen lukken. Toch heeft de prijs nu al succes, want de ontwikkelingen gaan er sneller door. Kijk maar naar deze fotoserie.

Energie aftappen die vrijkomt bij het mengen van zoet en zout water kan volgens de Wageningse ingenieur Jan Post de helft van de stroom in Nederland opleveren. Een centrale in de afsluitdijk zou - over mininaal tien jaar - een miljoen huishoudens van electriciteit kunnen voorzien. Wereldwijd kunnen halve continenten erop draaien, als je tenminste alle mogelijkheden benut (wat de natuur geen goed zal doen).

Blauwe stroom, noemen ze het. Hoe werkt het? Heel kort: zoutdeeltjes willen graag van een hoge naar een lage concentratie. Als je een membraan tussen het zoute en het zoete water hangt, waar water wel doorheen kan, maar niet alle zoutdeeltjes, dan kun je ze zo ver krijgen dat ze elektronen door een draadje naar de andere kant sturen, waarvan je onderweg energie kunt aftappen - da's nou elektrische stroom. OK, dit is natuurlijk een uitleg van niks. Als je meer wilt weten, kun je een kijkje nemen in het dossier Blauwe Stroom van Wageningen UR, zoals men zich daar noemt.

Eerst waren SUV-rijders de grote milieu-criminelen, vervolgens waren de vleeseters aan de beurt. En nu? Je huisdier! Twee Nieuw-Zeelandse wetenschappers zijn eens lekker aan het rekenen geslagen met de ecologische voetafdruk. De pootafdruk van een hond blijkt ruim twee keer zo groot als de bandafdruk van een terreinwagen, vooral omdat een beetje hond al snel 164 kilo vlees en 85 kilo graan per jaar eet. Een kat is net zo vervuilend als een Volkswagen Golf, en zelfs een goudvis berokkent het milieu schade, net zoveel als twee mobieltjes. Worden huisdiereneigenaren nu de nieuwe paria's van de milieubewuste samenleving? Oordeel niet te snel. Misschien heb je dan net als ondergetekende geen terreinwagen, huisdier of carnivore neigingen, maar wel weer een vakantievoetafdruk zo groot als een SUV.  

Een plastic balletje en een dozijn sterke lasers. Meer heb je niet nodig om de omgeving rond een zwart gat na te bootsen.

Een zwart gat zelf kan je niet zien omdat de zwaartekracht in een zwart gat zo groot is dat het al het licht geabsorbeerd. Wetenschappers focussen zich daarom op wat ze wel kunnen zien, namelijk op de materie die rondom een zwart gat draait. De stoffen in de buurt van een zwarte gat worden heel heet, veranderen in plasma en produceren daarbij hele sterke röntgenstraling. Japanse onderzoekers probeerden dit proces na te bootsten. Ze richtten twaalf hele sterke lasers op een plastic balletje. Door de grote hitte die zo ontstond implodeerde het balletje en ontstond er een hele hete gaskern en, jawel, krachtige röntgenstraling. De Japanners denken dat ze met dit experiment een manier hebben gevonden om meer inzicht te krijgen in de fysica van zwart gaten.

Bron: sciencenow

De mens zal eerstdaags het eerste kunstmatige organisme op de wereld zetten, waarschijnlijk een bacterie. Veel mensen hebben daar morele bezwaren tegen. Maar je kunt het ook anders bekijken: eerst temden we paarden en honden, nu bacterien. Is dat echt onethisch? Bijkomend voordeel is dat de juiste mensgemaakte bacterien in staat zijn om biobrandstoffen te maken. Dat belooft een onuitputtelijke bron van duurzame energie, schrijft de New Yorker. Met een illustratie van 'onze eigen' Joost Swarte.

Stel, je bent een grote stad en je wilt graag duurzaam worden. Welke stad kun je dan het beste als voorbeeld nemen? De meest vervuilende stad van de VS, denkt David Owen, schrijver van Green Metropolis. New York is in zijn ogen een toonbeeld van duurzaamheid.

Kwestie van perspectief, zo blijkt. Per vierkante meter is Gotham kampioen broeikas uitstoten, energie verbruiken en afval produceren. Maar per inwoner doet de Big Apple het juist veel beter dan de meeste andere Amerikaanse steden. Eigenlijk is dat ook wel logisch. Autorijden is in New York feitelijk niet te doen, zodat iedereen het openbaar vervoer gebruikt. En omdat iedereen zo dicht op elkaar woont, valt het energieverbruik ook erg mee. Maar wat is nu de moraal van het verhaal? Dat we allemaal zo dicht mogelijk op elkaar moeten gaan zitten? Ik heb toch liever een beetje ruimte om me heen.

Batterijen zijn er inmiddels in alle soorten en maten. Van ouderwetse cadmiumbatterijen en lithium-ion tot superbatterijen die in een paar minuten opladen en zelfs een die op urine loopt. Maar eentje van zout en papier bestond nog niet. Die omissie is nu goed gemaakt door wetenschappers van de universiteit van Uppsala.

De Zweedse baterij is eenvoudig te maken, en daardoor prima geschikt voor ontwikkelingslanden. Bovendien is hij milieuvriendelijk en daardoor geschikt om te integreren in verpakkingsmateriaal of in kleding. De zout-en-papier-batterij kan qua vermogen nog niet tippen aan bijvoorbeeld lithium ion, en verliest na herhaaldelijk opladen ook een deel van zijn capaciteit. Maar de onderzoekers hebben hun hoop gevestigd op de verdere doorontwikkeling.

De gloeilamp gaat in de ban, vanaf begin september zijn de 100 watt peertjes niet meer te krijgen. Het uitbannen van de overige peertjes gaat in stappen want in 2012 mogen er helemaal geen gloeilampen verkocht meer worden.

Het is een ondankbaar einde voor een van de meest opmerkelijke huishoudelijke uitvindingen van de afgelopen eeuwen. Het peertje gaf de mens de macht over dag en nacht. De gloeilamp legde daarmee een van de fundamenten onder de 24-uurseconomie, de consumptiemaatschappij en de vermaakcultuur tegelijk. Onze duistere wereld werd een slapeloze wereld waarin dagen en nachten probleemloos in elkaar overlopen. Lees meer bij Noorderlicht Online, en beluister een reportage uit OVT, het geschiedenisprogramma van de VPRO, over de invoering van elektrisch licht in Nederland

Waarom is niemand hier eerder op gekomen? Je kunt het geluid van windmolens halveren, zonder dat er energie verloren gaat, door zaagtanden op de bladen te monteren. Dat heeft Stefan Oerlemans van de Universiteit Twente en het NLR ontdekt. Hij onderzocht eerst waar geluid op windmolens ontstaat en gebruikte deze kennis om de zaagtanden te ontwerpen, die het geluid halveren. Oerlemans promoveert op 4 september aan de faculteit Construerende Technische Wetenschappen, aldus dit persbericht.

General Motors claimt dat hun nieuwe hybride - de Chevrolet Volt - 97 kilometer rijdt op een liter brandstof. Dat is ongeveer vier keer zo zuinig als een Toyota Prius, bepaald geen grootverbruiker. Overdrijft GM niet een beetje?

Dat doen ze
zeker. 'Traditionele' hybrides als de Prius halen al hun energie uit brandstof. Maar de Volt kan worden opgeladen via het stopcontact. Het lijkt er een beetje op alsof GM die energie niet heeft meegenomen in de vergelijking. Da's wel begrijpelijk. Een Volt kan zo'n 25 kilometer op de accu rijden, zonder brandstof te gebruiken. Iemand die alleen maar korte ritjes maakt, zou dus in theorie één op oneindig kunnen rijden, terwijl het verbruik bij lange ritten al snel stijgt.

Een aantal ingenieurs van AC Propulsion heeft dat stroomverbruik nu ook meegenomen in het verbruik, en dicht de Volt een verbruik van één op 25 toe. Net zo zuinig dus als de .... Prius.