Loop de eerste de beste elektronicawinkel binnen en de piepkleine mp3-spelers, multifunctionele mobieltjes en megagrote platte tv-schermen stralen je tegemoet. Al deze hightech elektronica vormt een schril contrast met de middeleeuws aandoende werkplaatsen in Afrika en Azië waar veel van dat spul na een paar jaar terechtkomt. Straatarme mensen slaan daar beeldschermen kapot en verbranden printplaten om kleine restjes goud en zilver te winnen. Wat ze zelf niet aan zwaar giftige en kankerverwekkende dampen inademen, waaiert uit over landbouwgronden en leefgebieden. Een flink deel van die zogenaamde e-waste komt via legale of illegale weg uit Europa en Amerika. Maar onderzoekers van het United Nations Environment Programme (UNEP) luiden deze week de noodklok met een rapport over de explosieve toename van de eigen e-waste in ontwikkelingslanden. Wereldwijd gaat het om een toename van 40 miljoen ton per jaar aan oude mobieltjes, laptops, printers, tv’s en koelkasten. Steeds meer organisaties maken zich hard voor goede recyclingfabrieken wereldwijd en een verbod op het gebruik van giftige stoffen in elektrische en elektronische producten. Lees verder op Noorderlicht.