Er zijn heel wat zonachtige sterren, vele miljoenen alleen al in ons eigen sterrenstelsel, maar de meesten zijn niet alleen. De meerderheid is onderdeel van een dubbelster, twee sterren die om elkaar heen draaien dus. Vorig jaar werd de eerste planeet bij zo’n dubbelster ontdekt. Een toevallige vondst, of zijn er veel meer? De vondst van twee nieuwe planeten, deze week aangekondigd op de website Nature, geeft het antwoord.

Het is blijkbaar heel gewoon, anders zou de beperkte blik van de Kepler ruimtetelescoop er nooit drie hebben kunnen waarnemen. Kepler kijkt naar de lichtsterkte van 150 duizend sterren – waaronder veel dubbelsterren. Naar schatting van de onderzoekers die de twee nieuwe planeten hebben bekendgemaakt, heeft minstens 1 procent van de dicht bij elkaar staande dubbelsterren minstens één planeet.

En dat betekent dat er miljoenen planeten in de Melkweg zijn waarop je dubbele zonsopgangen zou kunnen zien, als er een manier was om op hun oppervlak te staan. Even afgezien van de enorme afstand waarop ze staan, zit dat er vaak niet in omdat de omstandigheden niet geschikt zijn voor leven. Van de drie die tot nu toe ontdekt zijn, is er eentje wat te koud en zijn er twee te warm.

Bovendien hebben ze alledrie extreem variabele seizoenen, omdat de hoeveelheid licht die een plek op zo’n planeet ontvangt niet alleen afhangt van de hoek die stand ten opzichte van de zonnen, maar ook van de draaiing van die twee zonnen om elkaar.

Kepler is nog lang niet klaar met observeren, en hoe langer het apparaat sterren in de gaten houdt, hoe beter het kleine variaties in de lichtsterkte kan detecteren. Deze ontdekkingen zijn waarschijnlijk dus nog pas het begin van een aanzwellende planetenstroom.