Windhinder in Nederland
Jullie reacties
Nederland is een winderig land. Sommige hoogbouw versterkt dat nog eens. Wind beweegt anders rond gebouwen dan wij verwachten. Maar vaak ook anders dan architecten verwachten. Tochtige doorgangen, vervelende en gevaarlijke val- of rukwinden: ze kunnen ontstaan als er een nieuw gebouw wordt geplaatst.
De afgelopen maand konden jullie ons laten weten wat jullie ultieme windhinderplek is. Het liep storm. De reacties stroomden binnen:
Met stip op nummer één: De Croeselaan in Utrecht! De torens van zowel de Rabobank als de SNS bank zorgen hier voor lokale stormen en opstijgende fietsers:
‘Zelfs op een windstille dag lijkt het daar enorm te waaien’
Inge Kersten
De tweede prijs gaat naar een nieuwe winkelstraat in Eindhoven:
‘De Nieuwe Emmasingel te Eindhoven. Grappig genoeg hebben ze juist daar een terras van een brasserie gemaakt'
Andreas
Verder valt op dat vooral banken en verzekeringsgebouwen veel stof doen opwaaien. Genomineerd zijn: Het gebouw van Nationale Nederlanden bij Rotterdam CS, de Achmea-toren in Leeuwarden, Het ING-gebouw in Leeuwarden, Het Achmea gebouw bij Leiden CS en het ABN-AMRO gebouw in Amsterdam Zuid (Beethovenlaan)
En ook op veel Nederlandse universiteiten lijkt de storm maar niet te willen gaan liggen:
‘Op de campus van de VU in Amsterdam, achter het hoofdgebouw gaat het hard’ Elmar Veerman
‘Op de Uithof in Utrecht waait het hard en in alle richtingen, heel onvoorspelbaar… Dat is echt een windtunnel!’ Sanne
‘Het Leids Universitair Medisch Centrum. Tussen het ziekenhuis zelf en het onderzoeksgebouw loopt een fiets/wandelpad dat een behoorlijk tochtgat is bij bepaalde windrichting.’ Quinta
Het Electro-gebouw op de campus van Delft staat al langer bekend om zijn winderigheid. In de uitzending van Labyrint legt prof. Blocken van de TU Eindhoven uit waarom.
De prijs voor de meest genoemde stad gaat naar… Rotterdam! Jan Bijl herkende de plek van de foto hierbovenaan als zijn grootste tochtgat:
‘… je moet hier met moeite nog tegen de wind in voorwaarts strompelen om daar ergens je fiets te parkeren en in het Metrostation bescherming te zoeken en verder te reizen. De architect van die gebouwen heeft kennelijk lang niet meer op een fiets gezeten!’ Jan Bijl
Cor Boer sluit de hekken met zijn ervaringen over de Jan van Zuthphenstraat in Amsterdam Osdorp:
‘Vanaf windkracht 4, uit de goede hoek, beginnen de brievenbussen
een musicaal intermezzo. Een soort wolvengehuil dat tot 600-700 meter in de omgeving is te horen.’
‘Fietsen door de Jan van Zutphenstraat is vanaf windkracht 5 een soort achtbaan avontuur’
‘…Enige positieve wat ik kan zeggen over de Jan van Zuthphenstraat: er is een vogel opgevoed vlak bij de keet van de bouwvakkers. Deze vogel kan erg goed het geluid nadoen van de telefoon die overgaat op bouwterreinen, zo'n soort hoorn. Of dat trouwens positief is dat laat ik in het midden, het is in ieder geval erg grappig dat je bij zonsopgang die (vogel)-telefoon hoort overgaan.’
‘…Affijn mijn dagelijkse ervaringen met de Jan van Zutphenstraat....in de herfst, winter en begin lente....een soort plek uit de hel!’
