Al sinds 2000 lag een schedelfragment van een krokodil in een museum in Canada. Pas geleden is dit fossiel uit Marokko onderzocht door Casey Holliday. Deze week zijn de bevinding van de onderzoeker in PLoS ONE te lezen. Het schedelfragment bleek afkomstig te zijn van een nog onbekende soort. Helaas is de krokodil nergens meer levend te bewonderen, de soort is al lang uitgestorven. Dat is jammer, want het zou een schouwspel zijn om de schildkrokodil in het echt te zien. Het beest had een kop van twee meter en had wel vijftien meter lang kunnen zijn. Volgens Holliday is de Aegisuchus witmeri, zoals de krokodil officieel gedoopt is, de oudst gevonden voorvader van de moderne krokodil in Afrika.

De krokodil zou ongeveer 95 miljoen jaar geleden hebben geleefd. Volgens de onderzoeker worden er steeds meer fossielen van krokodillen uit dit tijdperk gevonden. De fossielen laten grote verschillen zien, zeker in de manier waarop de schedel is gevormd. Deze bevindingen wijzen er volgens Holliday op dat het mesozoïcum, een periode die we de tijd van de dinosauriërs noemen, eerder de tijd van de krokodil is. Dit is wat overdreven, maar het is wel bekend dat er in deze periode veel verschillende soorten krokodillen leefden. Een ander voorbeeld is de Sarcosuchus, de gigantische ‘superkrokodil’.

Schild
Naast de grootte is het meest opvallende kenmerk van de nieuwe krokodil de ronde schildvorm op zijn hoofd. De structuur van de schedel wees hierop. Holliday vond ook sporen van extra bloedvaten bovenop de schedel, die wezen op een afwijkende huidstructuur. Volgens de wetenschapper is de verdikte huid in de vorm van een schild niet bedoeld voor bescherming. Het zou eerder een manier zijn om vrouwtjes aan te trekken en vijandige mannetjes af te schrikken. Een dergelijke versiering is nog niet bij andere soorten krokodillen gevonden.

Een ander opvallend kenmerk is dat de schedel erg plat is, veel platter dan de moderne krokodillen in ieder geval. De dunne kaken konden waarschijnlijk zeer snel openen en sluiten, maar hadden niet zoveel kracht als de als de moderne krokodil. Volgens de onderzoeker waagde de schildkrok zich waarschijnlijk niet aan dinosauriërs, maar liet hij vissen rustig zijn bek binnenzwemmen.

Groot
De schildkrokodil heeft  echte dino-afmetingen. Helemaal zeker is dit niet, want Holliday geeft toe dat de berekening voor het lichaam lastig was. Er moesten verschillende kenmerken van de schedel vergelijken met meerdere andere soorten om tot een conclusie te komen. Op basis van het schedelfragment was de schildkrokodil misschien wel vijftien meter lang. Natuurlijk blijft dit maar een schatting. Het zou zo maar kunnen dat de schildkrok een buitenproportioneel groot hoofd had. Toch staat het volgens Holliday vast dat dit een enorm dier was.

Casey M. Holliday, Nicholas M. Gardner. A New Eusuchian Crocodyliform with Novel Cranial Integument and Its Significance for the Origin and Evolution of Crocodylia. In: PLoS ONE.