De mogelijkheden van 3D-printers zijn enorm, dat lieten Noorderlicht en Labyrint al eerder zien. Een onvindbaar reserve-onderdeel voor je auto, juwelen, een medisch implantaat of een lampenkap; een printer waar driedimensionale objecten uitrollen kun je voor de gekste dingen gebruiken. Maar hoe gaat de opkomst van de 3D-printer de wereld veranderen? Voorspellingen zijn moeilijk, vooral over de toekomst, maar The Economist deed een poging.

Een 3D-printer - ook wel fabber genoemd, afgeleid van 'fabricator', ofwel maker – werd tot dusver vooral gebruikt om prototypes te maken, maar steeds vaker rolt er ook een eindproduct uit. En ook nog voor een redelijke prijs. Dat betekent dat je op termijn voor veel producten geen lopende band of grote fabrieken meer nodig hebt. Je spullen kunnen dus weer om de hoek worden gemaakt, in plaats van aan de andere kant van de wereld in een lagelonenland. Met andere woorden: het is niet uitgesloten dat de productie van spullen weer decentraliseert, net zoals voor de industrialisering de meeste spullen lokaal werden geproduceerd.

Verder ligt het voor de hand dat 3D-printers innovatie enorm gaan stimuleren. Iedereen met een goed idee voor een product kan het immers binnenkort zelf maken en aanbieden, zonder op zoek te moeten naar een ontwerper, producent en verkoopkanaal. De enige beperking die er dan nog kleeft aan de vorm van je huis, auto, fiets of telefoon, is die van je eigen verbeelding. Een probleem daarbij is wel dat spullen net zo makkelijk gekopieerd kunnen worden als, zeg, muziek. Dat is niet fijn voor mensen die hechten aan intellectueel eigendom. Maar goed nieuws voor hun advocaten.

Bouwe van Straten