Het is een bekend vooroordeel: jongetjes zijn beter in wiskunde dan meisjes. Uit Amerikaans onderzoek blijkt nu dat onzekere leraressen dit beeld in stand houden. In de Verenigde Staten is meer dan 90 procent van de docenten van groep 3 en 4 (first en second grade) vrouw. En de studenten van de Amerikaanse equivalent van de Pabo staan ook nog eens bekend als bijzonder wiskundevrezende studenten. Brengen zij deze angst voor het rekenen ook over op hun pupillen?

Vooral meisjes blijken daar gevoelig voor schrijven onderzoekers van de Universiteit van Chicago deze week in PNAS. Ze vroegen 17 leraressen naar hun angst voor wiskunde. Daarnaast namen zij wiskundetestjes af bij 117 van hun leerlingen, zowel aan het begin, als aan het eind van het schoojaar. Ook moesten de leerlingen twee kinderen tekenen, de een goed in wiskunde, de ander in lezen. Of ze dan jongetjes of meisjes tekenden gaf een beeld of ze bevooroordeeld waren.

Aan het begin van het jaar was er niet veel verschil tussen de jongens en de meisjes. Stereotypes kwamen wel voor, maar overheersten niet en de resultaten van jongens en meisjes waren vergelijkbaar. Maar aan het eind van het jaar bleek een onzekere juf funest voor de resultaten. Zij hadden veel meisjes in hun klas die niet goed waren in rekenen en overtuigd waren van het bekende vooroordeel.

Het stereotype werkt slechte resultaten in de hand, alsof de jonge meisjes niet eens meer proberen hun best te doen, terwijl dit voorafgaand aan het schooljaar niet meespeelde. De onderzoekers vinden dan ook dat leraressen die zelf onzeker zijn in wiskunde goed in de gaten moeten worden gehouden en advies moeten krijgen. De invloed van de juf mag in zulke gevallen in ieder geval niet onderschat worden.

Johan Schaeffer