De sociale omgeving speelt een belangrijke rol bij de ontwikkeling van een tumor. Een ‘negatieve sociale omgeving’ – onderzoekersjargon voor isolatie of eenzaamheid – zorgde bij vrouwtjesmuizen voor een veel groter gezwel in de borst. Dat blijkt uit onderzoek gepubliceerd in Cancer Prevention Research.

Suzanne Conzen van de universiteit van Chicago verdeelde een groep vrouwtjesmuizen met genetische aanleg voor borstkanker in tweeën, waarbij de ene groep samen mocht blijven en de andere groep individueel werd opgesloten. De tumoren van de geïsoleerde muisjes waren na verloop van tijd een stuk groter dan die van de andere groep. De oorzaak? Een hogere activiteit van genen die betrokken zijn bij stofwisselingsprocessen die tumorgroei bevorderen, aldus Conzen en consorten. Ook vonden ze bij de geïsoleerde muizen een hoger niveau van het stresshormoon cortisol.

“Dit onderzoek laat zien dat de sociale omgeving, en de reactie van een individu daarop, de activiteit van genen kan beïnvloeden in allerlei weefsels, niet alleen in de hersenen”, concludeert Conzen. Ook uit ander onderzoek is het negatieve effect van sociale isolatie naar voren gekomen. Aanpakken dus, dat sociale isolement, zou je denken. Conzen gooit het echter over een andere boeg. Ze hoopt dat haar onderzoek bijdraagt aan verbeterde vormen van chemotherapie.

Bouwe van Straten