Mannetjes maken graag indruk op vrouwtjes. De een laat zijn spierballen rollen en gaat een gevecht aan met zijn concurrent. De ander voert een dansje met een ingewikkelde choreografie uit of pronkt met zijn veren. Want er moet nageslacht komen. De Centraal-Amerikaanse pad Bufo luetkenii pakt het anders aan. Het beest verschiet van kleur, een tactiek die kikkers weinig gebruiken (Biology Letters, 29 september).

De pad leeft in de bossen van Zuid-Mexico tot aan het centrale gedeelte van Costa Rica. Begin mei, bij de start van het regenseizoen komen de beesten in actie. Ze verzamelen zich dan in grote groepen bij tijdelijke plassen en poelen water en proberen met hun gekwaak vrouwtjes te lokken. Maar hoe weet zo'n vrouwtje nou met welk mannetje ze moet paren? De amfibieën die er zin hebben, hebben een frisse citroengele rug en een witte buik. Is het mannetje aan zijn trekken gekomen, keert zijn vertrouwde bruine huidskleur snel terug. Bij zonsondergang zijn er nog maar een paar gele stakkers bij de poel te bekennen.

De Canadese onderzoekers die deze van kleur wisselende padden bestudeerden, schatten dat minder dan een procent van padden en kikkers van kleur verandert om vrouwtjes aan te trekken. Maar zo snel als de Bufo luetkenii verkleurt, is ongekend.

Frederique Melman