De ijsbodem van Antarctica is een perfecte diepvries. Dode pinguïns raken onder het ijs bedolven en botten en DNA blijven voor tienduizenden jaren in perfect bevroren staat. Dee Denver en collega’s van de Oregon State University (VS) hebben eens flink onder de woonplek van een Adelie-pinguïnskolonie gewroet en botten gevonden variërend van 250 tot 44.000 jaar oud (Trends in Genetics, 10 november). Die leeftijd bepaalden de biologen aan de hand van uitgebreide analyse van het totale mitochondriaal DNA. Als controle gebruikten de Amerikanen DNA van familieleden die nog in leven zijn. Adelie-pinguïns zijn nogal honkvast. Ze leven en sterven op dezelfde plek.

Maar had Denver de traditionele DNA-leeftijdsbepaling op de stokoude botten losgelaten dan had die leeftijd heel anders uitgepakt. Bij deze methode kijken onderzoekers onder meer naar de snelheid van overerving van fouten in het DNA. Die informatie wordt gecombineerd met specifieke kenmerken van het fossiel. Maar volgens Denver ziet je zo een hoop verouderingskenmerken van het DNA over het hoofd.

De leeftijd van sommige fossielen wordt stelselmatig met twee- tot zeshonderd procent onderschat, zegt Denver. Een stokoud bot waarvan nu gezegd wordt dat het honderdduizend jaar oud is, is in werkelijkheid dus twee tot zeshonderdduizend jaar oud, zegt hij. Nogal een verschil. De huidige techniek overboord? Het laatste woord is hier vast nog niet over gezegd.

Frederique Melman