De Uruguayaanse hoofdstad Montevideo is de plaats waar Charles Darwin op zijn reis om de wereld het frequentst en het langst verbleven heeft. Ondanks het feit dat daar gegronde praktische redenen voor waren, zoals de noodzaak om uit de niet ver weg gelegen Argentijnse hoofdstad Buenos Aires te vluchten omdat er op de Beagle geschoten werd, of de wens van kapitein Fitzroy om een maand lang rustig zijn kaarten af te kunnen werken, zijn er mensen die menen dat Darwin in Montevideo een lief had.

 

De hypothese van het lief wordt gestimuleerd door het gegeven dat Darwin in zijn reisdagboek nergens méér over mooie meisjes heeft geschreven dan in Montevideo en Buenos Aires. Hij schrijft dat hij met een van zijn gezellen regelmatig op straat naar meisjes ging kijken, waarbij 'een mooie achterkant soms toch een tegenvaller inzake schoonheid kon verbergen'. In een brief aan een van zijn zusters schrijft Darwin dat Britse meisjes het best een voorbeeld konden nemen aan Argentijnse schoonheden als ze elegant uit de hoek wilden komen. In Montevideo ging hij naar een dansfeest in het theater en naar een opera.

 

Een van de aanhangers van de lief-in-Montevideogedachte is hoogleraar evolutionaire psychologie Bram Buunk, die in Montevideo een vaste stek heeft, zowel academisch als privé. Hij begeleidt er onderzoek naar jaloezie: die kwalijke en hardnekkige emotie waar zoveel mensen last van hebben. Jaloezie komt voort ui de noodzaak onze partners te bewaken en de rampzalige invloed van concurrenten te weren.