De reusachtige varanen bijten een prooi, maar zijn niet zo goed in het vasthouden ervan. Hun kaken zijn veel minder sterk dan die van bijvoorbeeld een krokodil. De komodovaranen laten hun prooi na een beet dan ook gaan. De prooi bloedt langzaam leeg en raakt in shock, waarna de varaan geen enkele moeite meer hoeft te doen om hem te doden, naar een rustige plek te slepen en te verorberen.

Lang werd gedacht dat een hoop vervelende bacteriën in de bek van een varaan ervoor zorgden dat het prooidier bleef bloeden en in shock raakte. Australische gifdeskundige Bryan Fry en collega’s schrijven nu in PNAS dat ze hebben ontdekt dat de varaan zelf een gecompliceerd gif in zijn prooidieren inbrengt dat zowel de bloedruk vermindert, de wond openhoudt als zorgt voor de shock.

De onderzoekers vermoedden al eerder dat de komodovaraan giftig was, maar omdat het dier beschermd is konden ze dit niet onderzoeken. Nu kregen ze de kans het gif van dit beschermde beest uitgebreid te onderzoeken met de (verwijderde) klieren van een dodelijk zieke komodovaraan in een dierentuin. Het gif lijkt op dat van diverse slangen en het gilamonster.

Johan Schaeffer