Een landende vlieg is als een cityhopper. Het insect steekt zijn poten uit en grijpt in zijn vlucht het oppervlak vast waarop het wil landen. Een landende bij daarentegen is meer als een helikopter. De Australische elektrotechnicus Mandyam Srinivasan en collega's van de universiteit van Queensland ontdekten dat de bij in drie stappen landt: eerst wiebelig zweven, daarna zweefvlucht zestien millimeter boven het oppervlak stabiliseren, gevolgd door een elegante landing (Journal of Experimental Biology, 23 december 2009).

De Australiers lieten bijen op een steeds steiler hellend vlak landden en filmden dat met een high speed camera. De bijen bleken dezelfde landingstechniek te gebruiken voor een horizontaal of verticaal oppervlak, of voor een landing op het plafond. Wat verder opviel was dat de bijen hun antennes gebruikten bij een landing op verticale muur of plafond. Met die sprieten scannen ze hun landingsbaan waarna ze hun poten uitsteken en zich vastgrijpen.

Een vliegende bij heeft zijn lichaam in een horizontale positie. Bij het landen zakt zijn lichaam door de zwaartekracht naar een hoek van zestig graden. Het beest lijkt ontworpen om te landen op oppervlaktes onder deze hoek, speculeert Srinivasan. De elektrotechnicus is dan ook razend benieuwd of de bloemenblaadjes waar bijen op landen onder deze hoek vallen.

Frederique Melman