Om daarachter te komen hebben Italiaanse onderzoekers de pasgeboren vogeltjes aan diverse experimenten onderworpen, zo schrijven ze in het blad Proceedings of the Royal Society B.

De kuikentjes moesten eerst kiezen tussen stapels van twee of drie plastic balletjes. Daarbij kozen de vogeltjes vrijwel altijd voor de grootste stapel. En ook als de onderzoekers schermpjes voor de stapels zetten, vergaten de kippetjes niet waar de meeste balletjes lagen. Maar het kunnen onderscheiden van een hoeveelheid is nog geen rekenen.

Om dat te testen gingen de onderzoekers balletjes wisselen. Ze lieten de kuikens zien dat er achter het ene schermpje vier en achter het andere maar één balletje lag. Vervolgens verplaatsten ze er - zichtbaar voor het vogeltje - één of twee. Op die manier moest een kuiken dus uitrekenen achter welk scherm drie balletjes kwamen te liggen.

De meeste kuikens kozen in dit laatste experiment voor de (onzichtbare) grootste hoop. De vogeltjes blijken dus goed in de gaten te houden waar het meest te halen valt, ook al zijn het plastic balletjes waar ze niets mee kunnen.

Johan Schaeffer