Onder de duikers van het Great Barrier Reef in Australië is de kreeft berucht. Het kost het dier weinig moeite om de duim van de ongelukkige duiker tot moes te slaan met zijn steenachtige knuppels. En zijn karakter liegt er ook niet om, hij is bijzonder agressief. Heel raar is dat niet. Zijn knuppelvormige poten kunnen namelijk stoten met de snelheid van een kogel. Alleen een aquarium met kogelvrij glas is opgewassen tegen de wapens van deze dertig centimeter lange en bijzonder mooi gekleurde kreeft. Niet alleen is dit het sterkste dier op aarde voor zijn grootte, ook zijn ogen worden in het dierenrijk niet geëvenaard. De krachtpatser ziet maar liefst twaalf basiskleuren en zelfs ultraviolet en infrarood licht ontgaat hem niet. Bovendien kan de garnaal met gemak verschillende vormen gepolariseerd licht zien, schrijven een Zwitserse bioloog en een Australische natuurkundige in het vakblad PLoS ONE. De mens kan maar een magere drie basiskleuren waarnemen. De kegeltjes in ons netvlies zijn namelijk maar voor drie vormen van licht gevoelig. De onderzoekers plozen de lichtgevoeligheid van de kreeften uit door de ogen te prepareren en te beschijnen met verschillende vormen van licht. Zo konden ze zien op welke frequenties licht de lichtcellen in de ogen reageerden. Andere dieren zien ook bepaalde vormen van gepolariseerd licht, maar niet zoveel tegelijk als de bidsprinkhaankreeft. Hiermee ziet hij een wereld ontoegankelijk voor elk ander dier op de wereld. Waarschijnlijk kan hij zo de doorzichtige diertjes zien die hij lekker vindt, schrijven de onderzoekers in hun artikel. Deze kleine beestjes zitten vol met suikers die gepolariseerd licht uitstralen, waardoor ze voor de bidsprinkhaankreeft oplichten en makkelijk te zien zijn. Steijn van Schie