Het leek twee jaar geleden nog een mooi idee. Pomp vijf miljoen ton waterstofsulfide op tien kilometer hoogte in de atmosfeer. De sulfaat reflecteert het zonlicht en de aardbol wordt vanzelf weer wat koeler. Met dit ambitieuze noodplan kwam de hoogleraar en Nobelprijswinnaar Paul Crutzen. Volgens hem was dit nog de enige manier om de snelle opwarming van de aarde tegen te gaan. Vandaag kan dit plan definitief worden geschrapt. Amerikaanse onderzoekers verbonden aan het National Centre for Atmospheric Research in Boulder (Colorado, VS) tonen namelijk met computermodellen aan dat zulke grote hoeveelheden sulfaat de ozonlaag ernstig aantasten. En die ozonlaag kunnen we niet missen. Het is de enige bescherming die mens, dier en plant hebben tegen de gevaarlijke ultraviolette straling van de zon. Zonder dit natuurlijke schild om onze aardbol tast de zonnestraling het DNA aan van al het leven op aarde. Ironisch genoeg won Crutzen in 1995 de Nobelprijs voor onderzoek naar het gat in de ozonlaag. Toch moeten andere onderzoekers hem erop wijzen dat zijn plan tegen het broeikaseffect de ozonlaag niet ten goede komt. Steijn van Schie