‘Opmerkelijk’ en ‘interessant’ zijn de woorden die Jonas Binladen en zijn Deense collega’s gebruiken in het tijdschrift Biology Letters, maar eigenlijk bedoelen ze ‘ongeloofwaardig’ en ‘absurd’. Het DNA dat Kretenzische onderzoekers onder leiding van Nikos Poulakakis geïsoleerd zouden hebben uit een oeroud olifantenribje op hun eiland, had nooit intact kunnen blijven bij de hoge temperatuur die daar heerst, menen ze. De beschreven techniek deugt bovendien niet, dus het resultaat kan eigenlijk alleen maar onzin zijn, aldus deze critici. Het vermeende mammoet-DNA, 43 letters lang, is bovendien niet uniek voor die wollige tak van de olifantenfamilie: de Afrikaanse olifant heeft exact dezelfde volgorde in zijn genenkaart zitten. Ook een groep Franse onderzoekers wijst daarop en vindt 43 baseparen veel te weinig om conclusies te trekken. Deze onderzoekers vrezen dat de te vroeg juichende Kretenzers het onderzoek naar oer-DNA in diskrediet hebben gebracht, waardoor musea minder geneigd zullen zijn om materiaal af te staan. Onder de titel ‘Het blijft een mammoet DNA fragment’ verdedigen Poulakakis en collega’s zich. Ze geven toe dat de beschrijving van hun technieken niet duidelijk was, maar houden vol dat het werk zelf wel deugde, en de conclusie dus ook. Binnenkort hopen ze meer oer-DNA uit de olifantenbotjes tevoorschijn te halen om daarmee hun critici de mond te snoeren.