Joshua Plotnik, Frans de Waal en Diana Reiss lieten een stevige spiegel van acryl maken, 2.44 bij 2.44 meter groot, en plakten die op de binnenmuur van het buitenverblijf van de Aziatische olifanten. Daarmee wilden ze testen of drie van deze dieren, Maxine, Patty en Happy genaamd, in staat waren om te begrijpen wat een spiegelbeeld is. De drie olifanten werden gefilmd met drie camera’s, waarvan er eentje in het midden van de spiegel was gemonteerd. Maxine en Patty probeerden aanvankelijk achter of onder de spiegel te voelen met hun slurf en deden halfslachtige pogingen om over de muur te klimmen. Het viel op dat geen van de drie olifanten poogde met zijn spiegelbeeld te communiceren, schrijven de onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift PNAS. Enkele dagen later smeerden ze met geurloze verf een wit kruis boven het linkeroog van iedere olifant, dat het dier zonder spiegel niet kon zien. Happy raakte dat kruis herhaaldelijk aan met haar slurf, nadat ze het in de spiegel had gezien. Haar twee soortgenoten niet; die vonden hun spiegelbeeld al niet interessant meer. De 35-jarige Happy zorgde er dus in haar eentje voor dat de Aziatische olifant werd opgenomen in het rijtje van sociaal intelligente dieren dat zijn spiegelbeeld kan herkennen. Tot nu toe was dat soort zelfbewustzijn alleen aangetoond bij mensapen en dolfijnen.