De resten van het ‘Antikytera mechanisme’ werden in 1901 door duikers in een Romeins scheepswrak gevonden. Eerst vielen ze niet op tussen de dure vazen, standbeelden en munten, maar bij nadere bestudering kwamen wetenschappers tot de conclusie dat dit een machine met tandraderen moest zijn geweest, een soort astronomische klok. Een team van onderzoekers uit verschillende landen heeft nu de modernste beeldvormende technieken gebruikt om zo ver mogelijk te ontrafelen hoe het mechanisme in elkaar heeft gezeten en welke inscripties er op het bronzen raderwerk stonden. In Nature beschrijven ze het verbijsterende resultaat. De tandwielen, waarschijnlijk dertig stuks, waren zo op elkaar afgestemd dat ze de bewegingen van de maan en de planeten simuleerden. Maans- en zonsverduisteringen konden ermee worden voorspeld. Waarschijnlijk is het toestel gemaakt door de beroemde Griekse astronoom Hipparchos of zijn volgelingen, die op het eiland Rhodos woonden. De kennis die nodig was om dergelijk geavanceerd rekentuig te maken, lijkt rond het begin van de jaartelling verloren te zijn gegaan. Pas vanaf de twaalfde eeuw werden er in Europa weer gelijkwaardige machines gemaakt. Hoe kan dat, vraagt journaliste Jo Marchant zich op de nieuwssite van Nature af, met een interessant artikel tot gevolg.