Filiaalhouder van de Europese variant van het Amerikaanse instituut voor Improbable Research is de Rotterdamse conservator Kees Moeliker. De juiste man op de juiste plek: In 2003 won Moeliker een van de Ig-Nobelprijzen - de jaarlijks door het Amerikaanse instituut uitgereikte alternatieve Nobelprijzen - voor zijn publicatie over 'het eerste geval van homoseksuele necrofilie bij de wilde eend'. De prijs was hem letterlijk aan komen vliegen: de jammerlijk gesodomiseerde eend was even daarvoor tegen de glazen gevel van het Natuurhistorisch museum te pletter gevlogen. Moeliker is bovendien de man die de 'dominomus' aan de vergetelheid heeft weten te ontrukken. Het diertje dat vorig jaar een gewelddadige dood vond toen het in een Friese hal een recordpoging om zeep dreigde te helpen, prijkt sinds december op een gepaste sokkel van dominostenen in het museum. De oprichting van de Europese dependance zal worden opgeluisterd door Marc Abrahams, de geestelijke vader van het tijdschrift Annals of Improbable Research en verzamelaar van onwaarschijnlijk onderzoek. De tienjarige dochter van Moeliker zal een voordracht houden onder de titel 'Hoe en waarom mijn vader een Ig-Nobelprijs won'. Verder zullen drie leden van de 'Club van Langharige Wetenschappers' acte de presence geven. En psycholoog Wolter Seuntjens, winnaar van de in 2005 door het Vara-programma Nieuwslicht ingestelde Nederlandse Ig-Nobelprijs voor zijn langjarig onderzoek naar de erotische kracht van de geeuw, zal een presentatie houden onder de titel 'Surprising facts about yawning'. Of het Rotterdamse Natuurhistorisch Museum er met de komst van het Europese Bureau voor onwaarschijnlijk onderzoek een nieuwe vleugel bij krijgt? "Nee", zegt Moeliker, "ik moet nog wel een lade van mijn bureau uitruimen."

Jacqueline de Vree