Arabische getallen worden over de hele wereld gebruikt, van oost tot west. Een groep voornamelijk Chinese wetenschappers onderzocht hoe mensen met een compleet andere moedertaal, zoals Engels en Chinees, deze cijfers verwerken. Twaalf Engelsen en evenveel Chinezen kregen in een experiment eerst symbolen te zien die niets betekenden. De proefpersonen moesten telkens aangeven of een symbool overeenkwam met twee andere. Ondertussen maakten de onderzoekers hersenscans van de vrijwilligers. Beide groepen bleken vooral delen van de hersenen te gebruiken die taal en visuele invoer verwerken. De proefpersonen kregen hierna dezelfde opdracht, maar nu met cijfers in plaats van betekenisloze symbolen. Ditmaal was er een duidelijk verschil te zien tussen de twee groepen. Bij de Aziatische vrijwilligers werd nu vooral het visuele deel actief, terwijl de Engelsen veel meer het taalcentrum van de hersenen gebruikten. Deze verschillen werden nog groter bij het berekenen van simpele optelsommen als ‘3 + 4’. De moedertaal lijkt dus van invloed te zijn op de plaats van de wiskundeknobbel. Maar volgens de onderzoekers maakt ook de manier van leren veel uit. Chinese kinderen leren hun taal vooral door symbolen na te tekenen, terwijl Engelse kinderen meer op geluid gericht zijn. Ook de rekenles verschilt: Chinese kinderen werken vaker met een telraam, waardoor ze meer visueel ingesteld zijn.