Dat schrijven Amerikaanse onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Archives of General Psychiatry. Ze analyseerden eerdere resultaten van twee onderzoeken met in totaal 248 oudere depressiepatiënten – gemiddeld waren ze bijna 72 jaar oud. Hoeveel deze senioren zelf te besteden hadden was ze nooit gevraagd, maar hun postcodes waren wel bekend, en de gemiddelde inkomens van de buurt ook. Het bleek voor het succes van de behandeling met pillen en psychotherapie niet uit te maken of iemand in een rijke of een normaal verdienende buurt woonde. Lag het gemiddelde gezinsinkomen echter beneden de 25 duizend dollar per jaar, dan duurde het langer voor de patiënt zich beter ging voelen en had hij een ruim verdubbelde kans op zelfmoordgedachten. Die effecten waren onafhankelijk van het opleidingsniveau. Vervolgonderzoek moet uitwijzen of persoonlijk geldgebrek de genezing in de weg staat, of dat het vooral aan de buurt ligt. Of, je kunt het niet zomaar uitsluiten, dat mensen met een stevige aanleg voor depressies zich vaker vestigen in arme buurten. Want maakt succes op de arbeidsmarkt gelukkig, of is het eerder andersom?