Aan ogen heb je ‘s nachts niet veel, dus een vleermuis verlaat zich vooral op zijn gehoor. Hij maakt zelf een hoog geluid, en vangt vervolgens de terugkaatsing op. Zo vormt hij zich een beeld van de omgeving én van eventueel rondvliegende insecten. Die truc voldoet prima op korte afstand, maar hoe vind je als vleermuis de route naar je vaste rustplaats, na een nacht jagen op muggen en ander gevleugeld lekkers? Waarschijnlijk aan de hand van het aardmagnetisch veld, dachten kenners al jaren. Een team van onderzoekers uit de Verenigde Staten, Groot-Brittannië en Denemarken heeft dit vermoeden nu bevestigd, blijkt uit een kort artikel in Nature. Ze bereikten dat door exemplaren van de Noord-Amerikaanse grote bruine vleermuis uit te rusten met zendertjes en ze te volgen vanuit een vliegtuigje. De dieren vlogen linea recta naar huis als ze twintig kilometer van hun rustplaats werden vrijgelaten, maar gingen de fout in als ze eerst anderhalf uur waren blootgesteld aan een magnetisch veld dat haaks stond op de noord-zuidlijn van de aarde. Met welk zintuig de vliegende zoogdiertjes de magnetische informatie oppikken, is overigens nog een raadsel.