De doodsrituelen bij de Garo duren twee dagen. Op de tweede dag wordt een houten beeld gemaakt van de overledene, die bij het huis wordt geplaatst waar hij of zij woonde. Belangrijk onderdeel van de rituelen is de uitwisseling van rituele giften. Vertegenwoordigers van de familie van de overledene - het 'huis' - voeren daarbij ingewikkelde besprekingen met de vertegenwoordigers van de weduwe of weduwnaar. Want een rituele gift accepteren leidt tot bepaalde verplichtingen: wie ooit zelf zo'n gift accepteerde, laadt de verplichting op zich om iets van vergelijkbare waarde terug te geven. Over het wel of niet accepteren van zo'n gift wordt dan ook uitgebreid onderhandeld. De bereidheid om een gift te accepteren en later te vereffenen, maakt bovendien duidelijk hoe sterk de verwantschap is met de familie van de overledene. Tijdens de doodsrituelen wordt dus het sociale netwerk binnen families, en ook tussen families, opnieuw gedefinieerd.