Naast mensen zijn er maar weinig andere dieren die belangstelling tonen voor hun overleden soortgenoten. Chimpansees bekommeren zich enige tijd over dode chimps, maar op het moment dat het karkas begint te verteren, verliezen ze hun interesse. En leeuwen snuffelen weliswaar een tijdje aan een dode soortgenoot, maar van enig respect voor de doden kun je ze niet betichten: ze eten de dode leeuw namelijk op. De Britse Karen McComb onderzocht hoe de Afrikaanse olifant omgaat met de restanten van overledenen. In het Amboseli National Park voerde ze een aantal opmerkelijke experimenten uit. Ze legden de schedels van respectievelijk een olifant, een buffel en een neushoorn neer in de buurt van zeventien olifantenfamilies, en observeerde het gedrag van de olifanten. Buffel en neushoorn trokken nauwelijks aandacht, maar de olifantenschedel werd van alle kanten besnuffeld en met de slurf betast. Bij een tweede experiment werd gekeken naar de reacties van negentien andere olifantenfamilies op de schedel van een olifant, een stuk ivoor, en een stuk hout. Hier was het vooral het stuk ivoor dat de meeste aandacht trok. Echt herkennen doen de olifanten de schedels overigens niet: de schedel van een familielid trok niet meer aandacht dan de schedel van een anonieme olifant. De postume aandacht van de olifant is waarschijnlijk te wijten aan het feit dat olifanten, net als apen en mensen, sociale wezens zijn met complexe vormen van sociale interactie, denkt McComb.