Testosteron staat bekend als hét mannenhormoon. Het maakt mensen hardhandig, harig en hitsig. Alleenstaande mannen die hun best doen om een partner te vinden, hebben doorgaans een hogere testosteronspiegel dan gesettelde huisvaders, blijkt de laatste jaren keer op keer.

Maar het zijn wel telkens Noord-Amerikaanse mannen die in de onderzoeken figureren. Zou het verband tussen gezinssituatie en hormoonspiegel in andere culturen hetzelfde zijn? Drie onderzoekers, allen uit Amerika, gingen naar Beijing om uit te zoeken hoe het dáár zit.

“Onze conclusies gelden waarschijnlijk alleen voor stedelijke gebieden in China, en niet voor het hele land”, waarschuwen endocrinoloog Peter Gray, biochemicus Chi-Fu jeffrey Yang en psychiater Harrison Pope in het Britse tijdschrift Proceedings of the Royal Society B.

Ze onderzochten de testosteronniveau’s van studenten en medewerkers aan de hoofdstedelijke universiteit, waar de relationele normen heel anders liggen dan op het platteland. Naast twee speekselmonsters verlangden ze van de deelnemers antwoorden op een paar intieme vragen. De anonimiteit was daarbij gewaarborgd.

Van de 126 mannen die meededen, waren er zestig getrouwd, en daarvan had precies de helft een kind - nooit meer dan één overigens. Deze dertig vaders hadden significant minder testosteron in hun speeksel dan de anderen. De hoogste waarden werden gevonden bij de ongetrouwde mannen. Wie getrouwd was, maar geen kinderen had, zat er tussenin.

Dat klopte dus met de verwachtingen. Nu bestaan er natuurlijk ook relaties buiten het huwelijk. Vijftien van de 66 ongetrouwde deelnemers hadden zo’n verhouding. Hun testosteronwaarden vielen keurig tussen die van de vrijgezellen en de kinderloze echtgenoten in.

De onderzoekers wilden ook weten of er een verband was tussen vreemdgaan en het testosteronniveau. “Heeft u het afgelopen jaar meer dan één sekspartner gehad?”, vroegen ze dan ook.

Van de alleenstaanden, inclusief degenen met een relatie, beantwoordde maar 18 procent deze vraag bevestigend. Zo wild is het Chinese vrijgezellenleven dus niet. Van de getrouwde mannen zonder kinderen had 23 procent in het voorafgaande jaar een tweede bedpartner gehad. De vaders spanden de kroon met 26 procent.

En een verband met testosteron? Dat was er niet. Vreemdgaan is blijkbaar niet ongewoon in Beijing. En dat blijft zo, als het aan de mannen ligt. “Verwacht u in de komende vijf jaar meer dan één sekspartner te hebben?” Ja, antwoordden veertig procent van de getrouwde kinderlozen en 33 procent van de huisvaders. Wat hun vrouwen daarvan vonden, is niet onderzocht.

Het hogere testosteronniveau van alleenstaande mannen zou de Chinese maatschappij overigens lelijk kunnen gaan opbreken. Volgens de officiële statistieken worden in China 117 jongens geboren voor iedere 100 meisjes, maar officieuze schattingen gaan uit van een nog veel schevere verdeling.

In China worden zonen veel hoger gewaardeerd dan meisjes en is één kind per gezin al ruim dertig jaar de dwingende norm. Vermoedelijk worden daarom miljoenen ongeboren meisjes geaborteerd nadat een echo ze ontmaskerd heeft. De jongetjes mogen wel doorgroeien. Waar moeten al die alleenstaande mannen straks heen met hun testosteron?

Peter B. Gray, Chi-Fu Jeffrey Yang en Harrison G. Pope Jr.: “Fathers have lower salivary testosterone levels than unmarried men and married non-fathers in Beijing, China”, Proceedings of the Royal Society B. (online edition), 9 november 2005