De zwaardvis, Xiphias gladius, heeft joekels van ogen. Negen centimeter groot zijn ze, de afmeting van een tennisbal. In het spierweefsel naast die ogen zitten verwarmingselementjes. Daarmee kunnen de ogen, en het nabijgelegen hersenweefsel, opgewarmd worden tot zo’n tien, vijftien graden boven de temperatuur van het zeewater waar de vis in zwemt. Ook tonijnen en bepaalde haaiensoorten verwarmen hun ogen. De Australische biologe Kerstin Fritsches denkt nu te weten waaróm de zwaardvis zijn ogen opwarmt. Ze bestudeerde het effect van temperatuur op het netvlies van zwaardvissen en tonijnen. Hoe hoger de temperatuur, hoe beter het netvlies snelle opeenvolgende lichtflitsjes nog uit elkaar kon houden. Dat betekent dat een dier met warme ogen snel bewegende prooien nog scherp ziet, en niet als een vage schim.