Jarenlang weinig en supergezond eten; het is nogal een offer dat achttien mensen de wetenschap brachten. Maar ze krijgen er wel wat voor terug. Ze zullen waarschijnlijk een stuk langer leven. “De resultaten laten duidelijk zien dat een caloriearm dieet krachtig beschermt tegen verouderingsziekten,” zegt onderzoeksleider John Holloszy van de Washington University in St. Louis. “Het is natuurlijk afwachten hoe lang ieder van hen uiteindelijk leeft. Maar hun levensverwachting ligt absoluut een stuk hoger, omdat ze waarschijnlijk niet aan een hartaanval, beroerte of suikerziekte zullen sterven.” Tot nu toe zijn allerlei dieren op een caloriearm dieet gezet - van bacteriën, wormen en watervlooien tot koeien, honden en apen. Altijd met indrukwekkende resultaten. Hongerige muizen en ratten leven bijvoorbeeld dertig procent langer en zijn onder andere beschermd tegen kanker. Dat zal dus ook voor mensen gelden, maar bewijs het maar eens. Sporten en vitaminepillen slikken wil nog wel lukken, maar hoe vind je in hemelsnaam vrijwillige hongeraars? Die zijn er al, en wel bij de Amerikaanse ‘Calorie Restriction (CR) Society’, bedachten Amerikaanse en Italiaanse onderzoekers. Achttien van die doorzetters - 35 tot 82 jaar oud – deden mee aan het onderzoek en aten gemiddeld zes jaar lang gemiddeld 1700 calorieën per dag. Een gezonde en sterk vergelijkbare controlegroep verorberde 2100 calorieën of meer. De ‘CRoners’ zoals ze zich noemen, krijgen toch ruim voldoende voedingsstoffen binnen, omdat ze – anders dan bij mode-diëten waarbij je onbeperkt ganzenlever mag eten zolang je er maar geen cracker bij neemt – supergezond en evenwichtig aten. Volgens de richtlijn van die CR Society, bestonden hun maaltijden uit groenten, fruit, granen, noten, melkproducten en verantwoorde eiwitten en vlees. Verzadigde vetzuren (geharde vetten en sommige dierlijke vetten) meden ze, evenals frisdranken en andere suikerbommen die de bloedsuikerspiegel als een speer omhoog laten schieten. Als het een makkelijk dieet zou zijn, zou er iemand waanzinnig rijk aan worden, want de effecten zijn werkelijk fenomenaal. De proefpersonen waren gemiddeld toch echt vijftig jaar, maar hun bloedvaten waren plots tientallen jaren jonger, hun gemiddelde bloeddruk die van een tienjarige. Alle risicofactoren voor de belangrijkste doodsoorzaken in de westerse wereld, waren enorm gekelderd. Ze hadden minder ‘slecht’ cholesterol in hun bloed, minder tekenen van aderverkalking en lagere insulineniveaus. Het gehalte aan ‘goed’ cholesterol was juist gestegen. Na het rigoreuze dieet bestond hun lichaam nog maar uit 9 procent vet, minder dan bij de controlegroep (24 procent) en zelfs minder dan bij hardlopers die wekelijks meer dan 80 kilometer rennen (12 procent). Toch zijn ze met gemiddeld 1.70 meter en 60 kilo geen wandelende geraamten. Over de mentale kant, het ongelovelijke doorzettingsvermogen of de honger rept het artikel in de Proceedings of the National Academy of Sciences met geen woord. Maar de website van de dieetvereniging waarschuwt dat het dieet mensen aantrekt die geneigd zijn tot extremen. Die willen wel eens obsessief worden en eetstoornissen ontwikkelen. Terwijl het slechts een middel zou moeten zijn om langer te genieten van het leven. Simone de Schipper Luigi Fontana, Timothy Meyer, Samuel Klein, John Holloszy: Long-term calorie restriction is highly effective in reducing the risk for atherosclerosis in humans. In: Proceedings of the National Academy of Sciences (27 april 2004).